Skip navigation.
მთავარი

ეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკა ღრმა მწუხარებით იუწყება დირექტორის, ირაკლი ღარიბაშვილის გარდაცვალებას. ბიბლიოთეკის კოლექტივი თანაგრძნობას უცხადებს ბატონი ირაკლის ოჯახს.

ღონისძიების ჩატარება ეროვნულ სამეცნიერო ბიბლიოთეკაში

თქვენი ღონისძიების ჩასატარებლად ეროვნულ სამეცნიერო ბიბლიოთეკაში, გთხოვთ, შეავსოთ სააპლიკაციო ფორმა და გადმოგზავნოთ ელექტრონულ მისამართზე: infopr@sciencelib.ge

საძიებლები

მიმდინარეობს საიტის განახლება

ბიბლიოთეკის კატალოგი

ძიება ქართულ ბიბლიოთეკებში

Create your own Custom Search Engine
ძიება ქართულ ლექსიკონებში და ენციკლოპედიებში
Create your own Custom Search Engine
ძიება მსოფლიოს უნივერსიტეტების ღია სამეცნიერო არქივებში

Create your own Custom Search Engine

თანამედროვე სტრატეგიის შემოქმედნი - შვედეთის მეფე გუსტავ-ადოლფი

a1498
15:28 09.10.2010

[პუბლიკაცია მოამზადა კახა კაციტაძემ, ტექსტის თარგმანი ვიქტორ რთველიძის]

გუსტავ – ადოლფის (1594-1632) მხედარმთავრული ნიჭი ოცდაათწლიანი ომისას გაიფურჩქნა. 1618-1648 წლებში მიმდინარე ამ საერთოევროპული ომის ერთ-ერთი მიზეზი იყო ავსტრიის საიმპერატორი კარის მცდელობა, მთელი გერმანია მოაქციათ ავსტრიის მმართველი დინასტიის, ჰაბსბურგების სკიპეტრქვეშ. 

ამასთან ჰაბსბურგებს მაინცადამაინც იმდენად გართიანებული და გაბრწყინებული გერმანიის ხილვა კი არ აინტერესებდათ, რამდენადაც მსოფლიო კათოლიკური მონარქიის შექმნა მათი დინასტიის მეთაურობით. 

ავსტრიის ეს მცდელობა აღიკვეთა. აღიკვეთა უპირველეს ყოვლისა კათოლიკური საფრანგეთის, პროტესტანტული შვედეთის (იმხანად მსოფლიოს ერთ-ერთი უძლიერესი არმიის მქონე სახელმწიფო) და გერმანიის პროტესტანტული მმართველების გაერთიანებული ძალისხმევით (პრუსიის სამეფო ამ დროს ფაქტობრივად არც არსებობდა, უფრო ზუსტად ბრანდენბურგის მეორეხარისხოვანი სამთავროს სახით იყო წარმოდგენილი). 

მხარეების მოტივაცია სრულიად გამჭვირვალე იყო. საფრანგეთი, მიუხედავად იმისა, რომ ავსტრიის იმპერიის ერთმორწმუნე იყო, კატეგორიულად მიუღებლად მიიჩნევდა თავის აღმოსავლეთ საზღვარზე ერთიანი გერმანული სახელმწიფოს შექმნას. გერმანიის დაქსაქსულობის შენარჩუნებისაკენ მიმართულ პოლიტიკის პოლიტიკას ატარებდა საფრანგეთის ყველა ხელისუფალი: ანრი IV-ის კანცლერ სულით დაწყებული, ნაპოლეონით დამთავრებული. 

პიკანტური დეტალია : კათოლიკური ავსტრიის მცდელობები უნივერსალური კათოლიკური მონარქიის შექმნის გზაზე გერმანიის გაერთიანებისა, ჩაშალა ორმა კათოლიკე კარდინალმა: რიშელიემ და მაზარინიმ (შეთავსებით საფრანგეთის სამეფოს პირველმა მინისტრებმა). 

სხვათა შორის, შვედების ამოცანა გარკვეულწილად სარკისებური იყო ჰაბსბურგებისა. თუ ეს უკანასკნელნი მსოფლიო კათოლიკური იმპერიის შექმნას აპირებდნენ, შვედები ოდნავ ნაკლებად ამბიციური იდეით გამოდიოდნენ: შვედეთის თაოსნობით უნდა შექმნილიყო დიადი პროტესტანტული კონფედერაცია ნორვეგიის პოლარული ზონებიდან ალპებამდე. თუმცა ეს სხვა საკითხია. 

მართალია გუსტავ ადოლფმა სახელი ოცდაათწლიან ომში მონაწილეობით გაითქვა, მაგრამ მისი მხედართმთავრული ნიჭი პირველად რუსეთთან (უფრო ზუსტად მოსკოვის სამეფოსთან) ომში გამოვლინდა. 1613 წელს დაწყებულ ომში გუსტავმა გამანადგურებელი მარცხი მიაყენა მოსკოველებს. 

1617 წლის სტოლბოვოს ზავით (დაიდო ინგლისისა და შოტლანდიის მეფე ჯეკობ I-ის შუამდგომლობით) რუსეთმა შვედებს გადასცა ივანგოროდი, კოპორიე, იამი, ორეშოკი და კარელა, ანუ უარი თქვა ბალტიაზე გასასვლელზე. მოსკოვმა უარი თქვა ლივონიასა და კარელიაზე. ამას გარდა მოსკოვმა შვედებს გადაუხადა კონტრიბუცია – 1 ტონა ვერცხლი. 

ამ გამარჯვების შემდეგ შვედეთის რიკსტაგში (პარლამენტში) გამოსვლისას 21 წლის ძლევამოსილმა მეფემ განაცხადა: ”ახლა რუსები ჩვენს დაუკითხავად, ერთ ნავსაც ვერ გააგზავნიან ბალტიკაზე”. 

იხ. სრულად:

logo